Filmy

22Maj2011

Za jakie grzechy

Autor: admin. Kategorie: Bez kategorii.

Jakie jest zadanie komedii romantycznych? Mają one bawić, rozczulać, a także dawać często złudne nadzieje i to nie tylko płci pięknej, że można znaleźć drugą połówkę jabłka, jednak trzeba być wytrwałym. Komedie romantyczne opowiadają także o spełnieniu marzeń, no i szczęśliwym, pozbawionym jakichkolwiek problemów życiu we dwoje. Być może z tego komedie romantyczne nie mają ciągu dalszego, czyli sequeli. Nawet jeśli już się zdarzy to fabuła zostaje naszpikowana humorystycznymi problemami głównej bohaterki. Wszystko jednak kończy się tzw. happy endem.

Założeniem komedii romantycznych jest ich przewidywalność, no i schematyczność. Bez względu na to, czy przeważa w niej więcej romantyzmu, czy może komedii- musi być naprawdę miło i uroczo.

Nie inaczej dzieje się z komedią romantyczną „Za jakie grzechy”, gdzie w rolę głównej bohaterki wciela się  Renne Zellweger. Renne chyba kocha grę w tego typu filmach, co więcej nie musi nikomu udowadniać swoich zdolności w grze aktorskiej. Większość osób z pewnością kojarzy ją wyłącznie z rolą Bridget Jones. Nie możemy zapominać, że na jej koncie znajdują się fantastyczne role, jak postać Ruby Thewes we „Wzgórzu nadziei”, czy Roxie Hart z Chicago.

Wróćmy jednak to wyżej wspomnianego filmu, czyli „Za jakie grzechy”. Recenzje filmowe nie wypadły korzystnie, ponieważ wymieniają rozczarowanie, przewidywalność i schematyczność. Jednak bardzo trudno stworzyć nieprzewidywalną komedię romantyczną. Oczywiście schemat nie musi być taki sam i łatwo sobie z tym poradzić, ale z przewidywalnością jest już o wiele trudniej. Tym bardziej, jeśli głównym założeniem jest fakt, że główni bohaterowie: mężczyzna i kobieta będą razem.

Co możemy więc zarzucić filmowi „Za jakie grzechy”? to, że oparli się na znanych, wręcz tradycyjnych chwytach komedii romantycznej, że rządzą nimi stereotypy jeśli chodzi o pojmowanie ludzi z miasta i ze wsi. Lucy, została stworzona jako kobieta karierowiczka, jednakże okazuje się że nie jest przeciwna swatom. Ted to mężczyzna, który nie szuka miłości, ponieważ doznał na tym polu wiele krzywd, a obecnie wychowuje swoją córkę, a na miłość po prostu nie ma czasu. Pojawienie się Lucy, jest swoistym darem z nieba, czyli w odpowiednim momencie i miejscu. Ted poddaje się losowi i gotów spróbować jest powtórnie życia w związku.
Mimo, że film opiera się na schematyczności, to jednak z w sposób delikatny, umiarkowany. Lucy nie jest rekinem biznesu, a Ted nie broni się aż tak przed miłością. Mieszkańcy New Ulm może i nie są obyci w świecie, ale nie mają żadnej blokady co do miasta i nowinek technicznych. W czym tkwi problem tego filmu? W wygórowanych oczekiwaniach widzów, czy recenzentów. Zanim więc wybierzemy się do kina na ten film poczytajmy coś o tym gatunku filmowym, jakim jest komedia romantyczna. Dzięki temu zaoszczędzimy sobie mnóstwo rozczarowań, no i przykrości.

17Maj2011

Lektor

Autor: admin. Kategorie: Bez kategorii.

Lektor to film wyreżyserowany przez Stephana Daldrego. Co można powiedzieć o tym filmie w dwóch słowach? Bez życia, o pozbawieniu życia. Należy wspomnieć przede wszystkim o Kate Winslet, która za lektora zdobyła Oskara, jak Złotego Globa. Jedni są zdania, że zasłużyła na te nagrody, inni wręcz przeciwnie. Są osoby, które twierdzą, że aktorka pałętała się po planie, epatowała gołym ciałem i wręcz denerwowała widza. Wiadomo, że o gustach się nie dyskutuje.

„Lektor” jest filmem o kobiecie, która zamordowała ponad 300 dusz, a także za jej przyczyną śmierć poniosło tysiąc innych osób w obozach koncentracyjnych, gdzie była strażniczką. Kobieta ta miała romans z młodszym od siebie Michaelem, jednak po paru miesiącach odeszła od niego. To on właśnie w ramach swoich studiów śledził zbrodnie morderców nazistowskich i po ośmiu latach spotkał Hanne- główną bohaterkę. Kobieta ta chcąc ukryć przed innymi, że nie potrafi czytać, jak i pisać przyznała się do całej winy, przez co wydała na siebie wyrok. Podczas lat spędzonych w więzieniu Michael przesyłał je taśmy z nagrań jej książek, jakich to sama nie potrafiła przeczytać.

13Maj2011

Antychryst

Autor: admin. Kategorie: Bez kategorii.

Antychryst jest to film bardzo kontrowersyjny, o którym ciężko jest cokolwiek napisać. Film wita nas sceną łóżkową. Oczywiście nie byłoby w tym nic dziwnego, ponieważ zbliżenia są pokazywane w każdym filmie. Jednak dużo szumu wywołał pełny negliż w trakcie stosunku, gdzie pokazana jest anatomiczność aktorów. Fil stworzył Lars von Trier. Wszystkie jego dzieła oczekiwane są z niezwykłą niecierpliwością. Jest gdzież na pograniczu Kusturitzy, Almodovara i Bergmana jeśli chodzi o nowoczesną najwybitniejszą szkołę reżyserską. Dzięki „Antychrystowi” Trier chciał pokazać wszystkie cechy swojej twórczości, a także inspirację dorobkiem reżysera rosyjskiego A. Tarkowskiego.

Nie trzeba być znawcą kina i filmu, aby zrozumieć główny wątek Antychrysta. Parę małżeńską, czyli pisarkę i psychiatrę dotyka wielka tragedia. Kiedy oddają się przyjemnościom fizycznym ich syn wypada z okna i ginie na miejscu. Żona przeżywa to wydarzenie, wpada w depresję, natomiast mąż za pomocą hipnozy chce ją z niej uratować. Pomocny ma okazać się wyjazd do Edenu. Eden to dziki las, którego kobieta bardzo się boi. Zamiast pozytywnych rezultatów kobieta wpada w jeszcze większy obłęd. Jest to przyczyna mnóstwa tragicznych wydarzeń, w konsekwencji których psychiatra dokonuje wręcz przerażających odkryć.

Podczas oglądania „Antychrysta” nasze oczy ujrzą mrożące krew w żyłach sceny, a umysł pracuje wzmożenie. Jednak zdarzają się także sceny, gdzie widz może usnąć ponieważ jeden obraz pokazany jest przez kilka minut, a w tle nie słychać nic innego, jak psychoanalizę. Nie możemy mimo tego mówić o nudzie. Trupie sceny naprawdę przerażają i dostarczają sporych emocji. Plus za efekty specjalnie, którymi zajęli się Polacy. Każdy, kto obejrzał scenę porodu sarny, albo obcinanie genitaliów będzie miał ten widok przed oczyma przez długi czas. Jeśli chodzi o techniczną stronę to film został podzielony na: prolog, epilog i akty. W każdym z nich ukazany został zupełnie inny stan psychiki pisarki. Dodatkowo film dzięki temu dzieli się na segmenty, które nie tylko podnoszą, ale i łagodzą emocje.
Jednak zadajemy sobie pytanie, kim tak naprawdę jest tytułowy Antychryst? To z pewnością natura będąca trzecim głównym bohaterem filmu. Przewodnim mottem dzieła stało się „Natura jest kościołem szatana”. Reżyser pokazuje nam błędy przyrody, jej niedoskonałość, a także przypadkowe uśmiercanie istnień. Przez ten film nasze przekonanie o nieskazitelnym dobru i ładzie zostaje podważone. W tym procesie bardzo dużą wagę pełni kobieta, stająca się narzędziem w ręku szatana. To ona nieprzypadkowo założyła na odwrót dziecku buty, by sprawić mu okrutny ból, a potem dopuściła do tego, by wypadło z okna. Sama obserwowała to zajście. Film epatuje pornografią, gdzie na tacy wyłożona jest zwierzęcość człowieka. Plotka głosi, że do tych odważnych scen łóżkowych zostali zatrudnieni aktorzy porno.

Podsumowując, jeśli nie mamy mocnych nerwów-lepiej nie oglądać tego filmu. Seans wywołuje skrajne emocje od śmiechu po płacz i mdłości. Niektórzy widzowie opuścili salę po połowie. Wszystko dlatego, że „Antychryst” jest filmem skandalicznym, który rozkłada na czynniki pierwsze zło. Pamiętajmy, że każde zajście i scena nie powinna być traktowana jedynie dosłownie, a w przenośni.